سورة الفاتحة
كوردی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿١﴾
به ناوی خوای بهخشندهی میهرهبان (به ناوی ئهو خوایهی كانگای ڕهحمهت و سۆزو بهزهییه).
ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٢﴾
سوپاس و ستایش ههر شایستهی خوایه و بۆ خوایه، که خاوهن و پهروهردگاری ههموو جیهانیان و ههموو بوونهوهره.
ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٣﴾
بهخشندهی میهرهبان، کانگای ڕهحمهت و میهرهبانیه (ڕهحمهتی له دنیادا ههموو شتێکی گرتۆتهوه، بهڵام له قیامهتدا تهنها بۆ ئیماندارانه).
مَٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤﴾
خاوهن و سهرداری ڕۆژی پاداشت و سزایه (پادشای ڕۆژی قیامهته که دادپهروهری ڕههاو بێ سنووری تێدا بهرپا دهکات).
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾
خوایه، تهنها ههر تۆ دهپهرستین و ههر لهتۆش داوای یارمهتی و پشتیوانی دهکهین (له کاروباری دین و دنیاماندا، بهکهسی تر له بهدهکانت ناکرێت).
ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿٦﴾
خوایه بهردهوام ڕێنمووییمان بفهرموو بۆ ئهم ڕێبازی ڕاست و دروستی ئیسلامه.
صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧﴾
که بهرنامه و ڕێبازی ئهوانهیه له نازو نیعمهتی خۆت بههرهوهرت کردوون، نهمانخهیته سهر ڕێبازی ئهوانهی خهشم و قینیان لێگیراوه (بههۆی ئهوهوه دهیزانن و لایانداوه)، ههروهها نهمانخاته سهر ڕێبازی ئهوانهش، که سهرگهردان و گومڕان (بههۆی لاساری و یاخی بوون و نهزانینیانهوه)