سورة الأعلى
كوردی
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾
ئهو زاتهی ههموو شتێکی دروستکردووه بهجوانی و ڕێکوپێک و تێرو تهواویی کردووه.
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾
(بهڵام دوای ماوهیهک) دهیکاته پووش و پهڵاشتێکی زهرده و وشك و ڕهشههڵگهڕاو.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾
{ ئهی محمد (صلی الله علیه وسلم) } ئێمه قورئانت له ڕێگهی جوبرهئیلهوه بهسهردا دهخوێنینهوه، ئیتر ههرگیز بیرت ناچێت.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾
مهگهر شتێك ویستی خوای لهسهربێت، چونکه بهڕاستی خوا ئاگاداره بهو شتانهی که ئاشکراو دیارن، یاخود شاراوهن.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾
جا دڵنیابه ئێمه یارمهتیت دهدهین بۆ ئهنجامدانی ههموو چاکهیهك، ههموو کارێكی لهبارت بۆ ئاسان دهکهین.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾
کهواته تۆ ئیتر لهسهر یادخستنهوه و یاداوهری ئهو کهسانه بهردهوام به که سوودیان وهرگرتووه و ئامادهن زیاتر تێبگهن.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾
بێگومان ئهو کهسهی که ترسی خوای له دڵدا بێت یادهوهری وهردهگرێت.
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾
ئهوهی دهچێته ناو ئاگرهکه گهورهکهوه و دهسوتێت تیایدا.
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾
لهوهودوا نه ئهوهیه بمرێت و (ڕزگاری بێت، نه ئهوهشه که) ژیانێکی ئاسایی بهسهر بهرێت.
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
ناوی پهروهردگاری دهبات و نوێژی بۆ دهکات و کڕنووش و سوژدهی بۆ بردووه.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾
کهچی ئێوه ڕێبازی ڕزگاری ناگرنه بهرو بهڵکو زیاتر ژیانی دنیاتان مهبهسته.
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾
لهکاتێکدا قیامهت و بهدهست هێنانی بهههشت چاکتره و بهردهوامیشه (ههر بهراورد ناکرێت لهگهڵ تهمهنی کورتی دنیادا).
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾
بێگومان ئهم یادخستنهوانه له پهڕاوه دێرینهکانیشدا باسکراوه.